Wie gaat er winnen? Corona versus mijn lichaam

In december 2020 heeft het Coronavirus mij flink te pakken gehad. Via zwak op bed, thuis in Oldenzaal naar het Medisch Spectrum Twente in Enschede en uiteindelijk naar de intensive care in het Tjongerschans ziekenhuis Heerenveen.

“Mijn lichaam is sterk en de conditie was goed.
Dat heeft er voor gezorgd dat ik er nu nog ben!”

Vechten voor mijn leven
Aan de beademing, want zelf ademen daar had ik de kracht niet meer voor. Mijn lichaam was enorm aan het vechten, vechten om te overleven. Dagenlang een hoge hartslag, dagenlang een hoge lichaamstemperatuur.

Terwijl ik stil op bed lag, alsof ik niets deed was mijn lichaam topsport aan het bedrijven. Mijn lichaam is sterk en de conditie was goed. En dat heeft er voor gezorgd dat ik er nu nog ben!

“De dagen en nachten waren soms lang en eenzaam
en dus … heb ik veel gemediteerd”

Overdag was ik redelijk bij kennis en wakker. Rustig blijven en het beetje energie dat er nog was, juist inzetten. Oh, wat heb veel ontspanningsoefeningen gedaan, écht heel veel. De online-oefeningen, via de SportTime website van instructeur Kitty Sanders maar ook via een meditatie app die mijn lieve schoonzusje Erna Scholten mij aanreikte. Overdag maar ook ‘s nachts. De dagen en nachten waren soms lang en eenzaam en dus … heb ik veel gemediteerd.

Weg van de Intensive Care
Achteraf gezien begon toen de revalidatie al, gedoseerd bewegen en je rust pakken. En toen na tien dagen, tien lange vermoeiende en onzekere dagen, voor mij maar ook voor mijn naasten, mocht ik naar de verpleegafdeling. Weliswaar met zuurstof, sondevoeding en verdere medicatie, maar ik was weg, weg van de Intensive Care.

Mijn lichaam was enorm verzwakt. Zelfstandig een klein beetje eten kostte mij al zoveel energie, dat ik ernaast nauwelijks nog kon bewegen. Dus ook nu nog steeds gedoseerd bewegen en veel rust pakken.

“Slechts één keer per dag kort één iemand op visite
en de overige gezinsleden zwaaiend
vanaf de P-plaats van het ziekenhuis”

Naar huis, naar het Stedke van Plezeer
Na vijf dagen was ik in staat mijzelf zelfstandig te bewegen naar het toilet, met rollator, zonder zuurstof. Nou, de vlag kon uit, feest!!! Dit betekende dat ik weer naar huis mocht, naar Oldenzaal. Wat heb ik iedereen ontzettend gemist. Mijn familie en vrienden maar zeker ook mijn eigen gezin. Slechts eens in de drie dagen kort één iemand op visite en de overige gezinsleden zwaaiend vanaf de P-plaats van het ziekenhuis. Raar, maar waar én erg verdrietig.

Hoe dan ook, ik mocht weer naar het Stedke van Plezeer, bed in de woonkamer, rollator bij de hand, douchestoel in de badkamer én … de achterdeur op slot. Rust en genieten van mijn gezin, mijn man Gerard en onze zoon en dochter.

“Sporten bij SportTime, als vanouds.
Dat voelt heel goed, gewoon sporten (net als ieder ander)
bij mijn eigen vertrouwde cluppie”

Revalideren, wordt het ooit weer normaal?
Vanaf toen ging het elke dag een beetje beter. Elke dag een paar meter meer wandelen, een paar seconden langer op de hometrainer en veel rusten én mediteren. Proberen een balans te vinden tussen bewegen en rust, voor lichaam en geest.

Wanneer ik over de grens ging, gaf mijn lichaam dat direct aan met een vervelende vorm van vermoeidheid. Dus weer op de rem. Na een aantal weken kon ik starten met mijn Corona revalidatieplan bij de fysio. Ik heb daar mooie stappen kunnen maken. Héérlijk! En nu ben ik alweer zover dat ik mag sporten bij SportTime. En dat voelt heel goed, gewoon sporten (net als ieder ander) bij mijn eigen vertrouwde cluppie.

Heel bewust ben ik met de Yoga-trainingen begonnen. Dit kan ik goed combineren met mijn ademhalingsoefeningen én er wordt veel gerekt en gestrekt, héérlijk! Langzaam maar zeker kom ik er wel maar dit vraagt geduld, heel veel geduld, veel bewegen en veel rust. SportTime kan mij hier heel goed bij helpen, daar ben ik van overtuigd.

Wie gaat er winnen? Corona versus mijn lichaam
Ik besef maar al te goed dat ik veel geluk heb gehad, héél véél geluk, dat ik dit heb overleefd. Zonder een goede conditie van lichaam en geest én zonder de artsen en verpleegkundigen van het Tjongerschans ziekenhuis in Heerenveen had ik de strijd tegen Covid 19 niet gewonnen!

Hé, ik ben er nog en jullie komen mij ongetwijfeld binnenkort tegen bij SportTime. Blijf gezond en werk hard aan een gezond lichaam en een gezonde geest.

Lieve groetjes van Ilse Tijdhof.