Van buiten bewegen naar binnen sporten, ik hoop dat het snel weer kan – Anieke Sap

De eerste woorden van deze blog schrijf ik terwijl ik op vrijdagmiddag bezig ben met mijn lunchwandeling. De zon doet haar best om door het wolkendek heen te dringen en de eerste krokusjes steken stoer hun koppie boven het (maai)veld uit. Het is een mooie dag!

“Sinds het vele thuiswerken verplicht ik mezelf om iedere thuiswerkdag een lunchwandeling te maken”

De eerste coronakilo is een feit
Soms lukt het de naam lunchwandeling eer aan te doen, soms is het een verlate lunchwandeling tegen de klok van 15.00 uur. Vandaag loopt alles volgens plan en is het met récht een lunchwandeling. Met vanochtend de eerste coronakilo op de weegschaal (in mijn geval denk ik dat avondklokkilo een meer passende benaming is) besluit ik een stukje verder te wandelen dan gebruikelijk.

Voor zover ik dat kan, loop ik op de maat van mijn favoriete muziek een deel van de Essenroute (voor de liefhebber: https://www.visittwente.nl/routes-Twente/556/essenroute/). Nooit geweten dat een gedeelte van deze route zo dicht langs mijn huis loopt en zó veel prachtige stukken van de Twentse natuur laat zien.

“De beste oplossingen voor issues,

komen vaak tijdens een wandeling”

Ik blik terug op de afgelopen maanden. Hebben de beperkende maatregelen, ondanks het feit dat ze het aantal besmettingen binnen de perken hebben gehouden, mij ook wat gebracht? Tja, de eerste coronakilo is een feit, en mijn kapsel (voor zover je het nog een kapsel kunt noemen) behoeft ook de nodige aandacht. De situatie is kennelijk al dermate ernstig dat mijn moeder zelfs heeft aangeboden mijn haren te knippen. Helaas staat de herinnering dat mams mijn haar vroeger een keer heeft verknipt, nog in mijn geheugen gegrift. Het lijkt me geen goed plan haar op dit moment een herkansing aan te bieden (sorry mam!).

Rutte vindt het goed
Om terug te blikken op de afgelopen maanden bekijk ik de foto’s op mijn telefoon. Hoe verrassend (not) passeren er veel pictures van het paard mijn scherm. Gelukkig (Rutte vindt het goed) kan ik Dotje zonder al te veel restricties dagelijks bezoeken. Ook zie ik dat ik de Labradoodle van mijn ouders heb getrimd. Dat was ik alweer bijna vergeten! Ik had niet gedacht dat ik dat ooit zou kunnen, maar met de trimsalon dicht en een hond met zo’n vacht, moet je toch wat….

Race tegen de klok
Met een lach denk ik aan de diverse keren dat ik tegen de avondklok heb moeten racen om op tijd thuis te zijn. Het scheelt dat bijna iedereen die je op de weg ziet rond 20.45 uur haast heeft en je overal fatsoenlijk door kunt rijden.

“Al wandelend op het nieuwe nummer van P!nk,

kom ik tot de conclusie dat ik het de afgelopen maanden

zo slecht nog niet heb gehad”

Verslaafd aan hardlopen????
Natuurlijk zie ik het allemaal graag anders, maar iedereen in mijn directe omgeving is nog gezond. Ik mag nog dagelijks naar het paard én ik ben, dankzij een persoonlijk loopschema van Esther (looptrainer bij SportTime), begonnen met hardlopen. Zonder deze crisis zou het niet in me op zijn gekomen. Maar eenmaal aan de slag, begin ik bijna te begrijpen waarom mensen dit graag doen en verslaafd kunnen raken aan hardlopen.

“Wat mij betreft is het tijd

om weer terug te gaan naar normaal”

Bijna thuis, ik adem nog een keer diep de frisse lucht in, zijn alle beperkende maatregelen als gevolg van de Covid-crisis weer gerelativeerd. Ik kijk er naar uit om straks weer te mogen Jumpen, naar de Power! te gaan en te beginnen met het nieuwe lesaanbod Cross Boxing, met natuurlijk na afloop een kopje koffie om te horen hoe het met iedereen gaat. Een nieuwe sportoutfit ligt in ieder geval al klaar. Ik hoop jullie snel weer te zien om samen bij SportTime weer te gaan knallen!

Gezonde sportgroet, Anieke Sap